SIB Reis 2009
Venetië, Ljubljana, Zagreb, Sarajevo!
Het begon allemaal vroeg in de morgen van maandag 20 april. Veel te vroeg ging de wekker, en na een douche, ontbijt en laatste checkronde gingen we op weg naar het station.
Om 6.30 waren we compleet, en alle slaperige, niet-uitgeruste gezichten straalden een enorme zin in de reis uit. We vertrokken met een touringcar richting Bremen, waar ons vliegtuig vertrok.
Tegen het einde van de middag landden we in Venetië. Na twee keer een bepaalde bus gemist te hebben, en enkele hamburgers bij de MacDonalds verder, kwamen we eind van de dag aan bij camping Fusina. We hadden vijf stacaravans voor de groep, en de eerste avond zijn we lekker op de camping gebleven, want volgende dag: Venetië!!! Die dag begon ’s ochtends al met een veel te volle bus! Ondertussen deden we al een aardige indruk van Venetië op. Wat een stad!
Wij hadden een afspraak met de EIUC (European InterUniversity Centre for human rights and democratization). Dit is een masterprogramma, gericht op mensenrechten en democratisering, en een samenwerkingsverband tussen verschillende universiteiten in Europa. Na ons bezoek gingen we met de watertaxi richting de stad. Even voor de leken onder jullie, Venetië is een stad van meerdere eilanden, liggend in zee, niet ver van de kust. We hadden een mooie stadswandeling door Venetië, en hoogtepunten waren toch wel het San Marco plein, de basiliek, en het Dogenpaleis.
We hebben de hele middag in Venetië vertoeft, en einde van de middag gingen we alweer terug naar de camping. Want we namen de trein naar stad nr. 2, Ljubljana!
Na een paar mooie momenten in de trein kwamen we rond 2.00 uur in de nacht aan in Ljubljana. Volgende morgen vroeg hadden we al onze volgende afspraak, namelijk bij het Nationale Parlement van Slovenië. We volgden kort een sessie die daar om 10.00u begon. Helaas in het Sloveens, dus al snel heb je het dan alweer gezien. Ons bezoek werd afgesloten met een rondleiding door het gebouw. Na het parlement deden we de stadswandeling van Ljubljana, en daarna in de middag: raften! Het raften was erg leuk, en bij het uitstappunt van het raften vonden we een volleybalveld, waar we mooi een tijdje 6 tegen 6 hebben staan volleyen. De volgende dag gingen we de grotten van Postojna bezoeken. Het zou nogal koud in de grotten zijn, en bij de entree werd iedereen geadviseerd om capes te huren tegen de kou. Dus wij als een grote groep hobbits de grot in, het was echt schitterend.
Vrijdag vroeg op, want onze trein naar Zagreb vertrok om 8.15. Verder was onze dag gevuld met afspraken, eerst met UNDP (United Nations Development Programme) en later met de Nederlandse Ambassade in Zagreb. Eenmaal aangekomen op het station in Zagreb werden we op het perron onverwacht en niet afgesproken opgewacht door de mensen van UNDP. Hoe gaaf was dat? Ze hebben meegenomen naar het UN House en daar aangekomen hadden ze voor ons pizza’s besteld. Hoe mooi om te beseffen dat je aan het eten bent op kosten van de Verenigde Naties? We kregen een paar mooie presentaties over wat de UNDP allemaal in Kroatië doet, een rondleiding door het gebouw, en daarna snel op weg naar de ambassade.
We kregen een kort woordje van de ambassadeur, en daarna vertelden andere leden ons wat over Kroatië. Het centrale thema van onze reis was het complexe Balkan-conflict, dat eigenlijk nog steeds doorettert. In Venetië kregen we er nog niet zo mee te maken, in Ljubljana al een beetje, en Zagreb al veel meer, en in Sarajevo zou dat eigenlijk alleen nog maar erger worden. Vandaar ook de naam van onze reis, van Pittoresk tot Puinhoop.
Na de verhalen van het ambassadepersoneel gingen we gezellig naborrelen. Stonden we op een dakterras in het zonnetje te praten over de Bosnische oorlog met een pilsje in de hand, helemaal prima.
Zaterdagmiddag de stadswandeling van Zagreb en eind van de dag was de interactieve middag die wij als commissie hadden voorbereid. We zouden onszelf in teams opdelen, en ieder team kreeg dezelfde opdrachtenlijst waarmee je met elke opdracht punten kon verdienen. Het team met de meeste punten was de winnaar. We hadden van tevoren niet durven inschatten dat het zo leuk zou worden. Iedereen bleek ontzettend fanatiek en wilde winnen, dus we hebben zeker een mooie middag gehad. Zondag was lekker de dag vrij. Zondagavond namen we de trein naar Sarajevo, de vierde en laatste stad van de reis. De treinrit zou 9 uur duren, dus iedereen moest hier echt zijn nachtrust uit halen. We volstaan hier met vertellen dat dat niet echt gelukt is.
Eenmaal aangekomen bij het hostel en drie trappen op met je koffer (liften kenden ze niet) moesten we snel ff opfrissen, want om half 9 hadden we via via een gids voor twee
ochtenden geregeld, maandagochtend het eerste deel. We hebben mooie plekken bezocht, o.a. de plek waar Franz-Ferdinand in 1914 vermoord is, de moord die de directe aanleiding was voor de Eerste Wereldoorlog. Hoe onvoorstelbaar dat één man zo de wereldgeschiedenis kon veranderen?
Nadat we voor ons gevoel de complete avondvierdaagse van Nijmegen hadden gelopen kwamen, hadden we die middag nog een afspraak bij de Office of the High Representative of the European Union. Zij spannen zich in om Bosnië er weer bovenop te helpen en voor te bereiden op toetreding tot de Europese Unie. Want Bosnië heeft de oorlogstrauma’s nog lang niet verwerkt. Dat blijkt ook uit de stad Sarajevo. Overal in de gebouwen zijn nog de sniper-schoten te zien, en de ontploffingen van kogels van tanks en granaten. De oorlog is inmiddels 14 jaar geleden, maar de bevolking is nog iedere dag met de oorlog bezig. Dinsdag was het tweede deel van de stadswandeling en we bezochten we een kerkhof en dan zie je overal het sterfjaar 1993. Hoe indrukwekkend? Veel gruwelijkheden hebben plaatsgevonden en daar ben je je maar al te goed van bewust als je daar bent. Dinsdagmiddag bezocht we de Bosnian Court, waar vandaag de dag nog steeds vele rechtzaken spelen tegen oorlogsmisdadigers.
Woensdag stond ook iets moois op het programma, een bezoek aan de militaire basis van EUFOR. Daar vlakbij ligt het Butmir Tunnel Museum waar we eerst heengingen. Sarajevo is in de oorlog belegerd.
De stad werd afgesneden van aanvoer van voedsel en andere levensmiddelen. De Bosniakken hebben in die belegering toen een tunnel gegraven naar onbezet gebied, en via die tunnel konden mensen in en uit, en goederen naar Sarajevo. Op die plek is nu een museum. In een kamertje kregen we een filmpje te zien van die periode en in die kamer hingen ook foto’s van mensen die daar eerder geweest waren waaronder Richard Gere, Orlando Bloom, Daniel Craig, Richard Holbrooke en John McCain. Daarna bezochten we de basis. De EUFOR is de stabilisatiemissie van de EU. Door ons bezoek aan het Tunnel Museum kwamen we daar iets te laat aan. Ons bezoek had een strak programma, waardoor we een zogeheten blue-light behandeling kregen, normaal alleen voorbehouden aan generaals(!). Onder escorte werden we in een bus door het kamp geloodst, de één-richtingsweg waar we tegenin reden voor ons afgezet, en we hoefden niet door de controle heen (paspoort, bagage).
Donderdag was de terugreis. We vlogen van Sarajevo naar Keulen en toen we daar landden kreeg iedereen smsjes over één of andere aanslag op de Koninklijke familie. Afgesloten van iedere informatie, namen we de trein naar Venlo, en vanuit daar naar Groningen. Na een treinreis van 9 uur, 6 keer overstappen en vanaf Nijmegen vergezeld door veel feestvierende Nederlanders kwamen we om middernacht, moe, uitgeput, kapot, maar supervoldaan aan in ons zo vertrouwde Groningen. Terugkijkend op een supermooie reis, van Pittoresk tot Puinhoop tot onze eigen Prachtige stad….
Reiscommissie ‘08-09
Het begon allemaal vroeg in de morgen van maandag 20 april. Veel te vroeg ging de wekker, en na een douche, ontbijt en laatste checkronde gingen we op weg naar het station.
Om 6.30 waren we compleet, en alle slaperige, niet-uitgeruste gezichten straalden een enorme zin in de reis uit. We vertrokken met een touringcar richting Bremen, waar ons vliegtuig vertrok. Tegen het einde van de middag landden we in Venetië. Na twee keer een bepaalde bus gemist te hebben, en enkele hamburgers bij de MacDonalds verder, kwamen we eind van de dag aan bij camping Fusina. We hadden vijf stacaravans voor de groep, en de eerste avond zijn we lekker op de camping gebleven, want volgende dag: Venetië!!! Die dag begon ’s ochtends al met een veel te volle bus! Ondertussen deden we al een aardige indruk van Venetië op. Wat een stad!
Wij hadden een afspraak met de EIUC (European InterUniversity Centre for human rights and democratization). Dit is een masterprogramma, gericht op mensenrechten en democratisering, en een samenwerkingsverband tussen verschillende universiteiten in Europa. Na ons bezoek gingen we met de watertaxi richting de stad. Even voor de leken onder jullie, Venetië is een stad van meerdere eilanden, liggend in zee, niet ver van de kust. We hadden een mooie stadswandeling door Venetië, en hoogtepunten waren toch wel het San Marco plein, de basiliek, en het Dogenpaleis.
We hebben de hele middag in Venetië vertoeft, en einde van de middag gingen we alweer terug naar de camping. Want we namen de trein naar stad nr. 2, Ljubljana! Na een paar mooie momenten in de trein kwamen we rond 2.00 uur in de nacht aan in Ljubljana. Volgende morgen vroeg hadden we al onze volgende afspraak, namelijk bij het Nationale Parlement van Slovenië. We volgden kort een sessie die daar om 10.00u begon. Helaas in het Sloveens, dus al snel heb je het dan alweer gezien. Ons bezoek werd afgesloten met een rondleiding door het gebouw. Na het parlement deden we de stadswandeling van Ljubljana, en daarna in de middag: raften! Het raften was erg leuk, en bij het uitstappunt van het raften vonden we een volleybalveld, waar we mooi een tijdje 6 tegen 6 hebben staan volleyen. De volgende dag gingen we de grotten van Postojna bezoeken. Het zou nogal koud in de grotten zijn, en bij de entree werd iedereen geadviseerd om capes te huren tegen de kou. Dus wij als een grote groep hobbits de grot in, het was echt schitterend.
Vrijdag vroeg op, want onze trein naar Zagreb vertrok om 8.15. Verder was onze dag gevuld met afspraken, eerst met UNDP (United Nations Development Programme) en later met de Nederlandse Ambassade in Zagreb. Eenmaal aangekomen op het station in Zagreb werden we op het perron onverwacht en niet afgesproken opgewacht door de mensen van UNDP. Hoe gaaf was dat? Ze hebben meegenomen naar het UN House en daar aangekomen hadden ze voor ons pizza’s besteld. Hoe mooi om te beseffen dat je aan het eten bent op kosten van de Verenigde Naties? We kregen een paar mooie presentaties over wat de UNDP allemaal in Kroatië doet, een rondleiding door het gebouw, en daarna snel op weg naar de ambassade.
We kregen een kort woordje van de ambassadeur, en daarna vertelden andere leden ons wat over Kroatië. Het centrale thema van onze reis was het complexe Balkan-conflict, dat eigenlijk nog steeds doorettert. In Venetië kregen we er nog niet zo mee te maken, in Ljubljana al een beetje, en Zagreb al veel meer, en in Sarajevo zou dat eigenlijk alleen nog maar erger worden. Vandaar ook de naam van onze reis, van Pittoresk tot Puinhoop.
Na de verhalen van het ambassadepersoneel gingen we gezellig naborrelen. Stonden we op een dakterras in het zonnetje te praten over de Bosnische oorlog met een pilsje in de hand, helemaal prima. Zaterdagmiddag de stadswandeling van Zagreb en eind van de dag was de interactieve middag die wij als commissie hadden voorbereid. We zouden onszelf in teams opdelen, en ieder team kreeg dezelfde opdrachtenlijst waarmee je met elke opdracht punten kon verdienen. Het team met de meeste punten was de winnaar. We hadden van tevoren niet durven inschatten dat het zo leuk zou worden. Iedereen bleek ontzettend fanatiek en wilde winnen, dus we hebben zeker een mooie middag gehad. Zondag was lekker de dag vrij. Zondagavond namen we de trein naar Sarajevo, de vierde en laatste stad van de reis. De treinrit zou 9 uur duren, dus iedereen moest hier echt zijn nachtrust uit halen. We volstaan hier met vertellen dat dat niet echt gelukt is.
Eenmaal aangekomen bij het hostel en drie trappen op met je koffer (liften kenden ze niet) moesten we snel ff opfrissen, want om half 9 hadden we via via een gids voor twee
ochtenden geregeld, maandagochtend het eerste deel. We hebben mooie plekken bezocht, o.a. de plek waar Franz-Ferdinand in 1914 vermoord is, de moord die de directe aanleiding was voor de Eerste Wereldoorlog. Hoe onvoorstelbaar dat één man zo de wereldgeschiedenis kon veranderen? Nadat we voor ons gevoel de complete avondvierdaagse van Nijmegen hadden gelopen kwamen, hadden we die middag nog een afspraak bij de Office of the High Representative of the European Union. Zij spannen zich in om Bosnië er weer bovenop te helpen en voor te bereiden op toetreding tot de Europese Unie. Want Bosnië heeft de oorlogstrauma’s nog lang niet verwerkt. Dat blijkt ook uit de stad Sarajevo. Overal in de gebouwen zijn nog de sniper-schoten te zien, en de ontploffingen van kogels van tanks en granaten. De oorlog is inmiddels 14 jaar geleden, maar de bevolking is nog iedere dag met de oorlog bezig. Dinsdag was het tweede deel van de stadswandeling en we bezochten we een kerkhof en dan zie je overal het sterfjaar 1993. Hoe indrukwekkend? Veel gruwelijkheden hebben plaatsgevonden en daar ben je je maar al te goed van bewust als je daar bent. Dinsdagmiddag bezocht we de Bosnian Court, waar vandaag de dag nog steeds vele rechtzaken spelen tegen oorlogsmisdadigers.
Woensdag stond ook iets moois op het programma, een bezoek aan de militaire basis van EUFOR. Daar vlakbij ligt het Butmir Tunnel Museum waar we eerst heengingen. Sarajevo is in de oorlog belegerd.
De stad werd afgesneden van aanvoer van voedsel en andere levensmiddelen. De Bosniakken hebben in die belegering toen een tunnel gegraven naar onbezet gebied, en via die tunnel konden mensen in en uit, en goederen naar Sarajevo. Op die plek is nu een museum. In een kamertje kregen we een filmpje te zien van die periode en in die kamer hingen ook foto’s van mensen die daar eerder geweest waren waaronder Richard Gere, Orlando Bloom, Daniel Craig, Richard Holbrooke en John McCain. Daarna bezochten we de basis. De EUFOR is de stabilisatiemissie van de EU. Door ons bezoek aan het Tunnel Museum kwamen we daar iets te laat aan. Ons bezoek had een strak programma, waardoor we een zogeheten blue-light behandeling kregen, normaal alleen voorbehouden aan generaals(!). Onder escorte werden we in een bus door het kamp geloodst, de één-richtingsweg waar we tegenin reden voor ons afgezet, en we hoefden niet door de controle heen (paspoort, bagage). Donderdag was de terugreis. We vlogen van Sarajevo naar Keulen en toen we daar landden kreeg iedereen smsjes over één of andere aanslag op de Koninklijke familie. Afgesloten van iedere informatie, namen we de trein naar Venlo, en vanuit daar naar Groningen. Na een treinreis van 9 uur, 6 keer overstappen en vanaf Nijmegen vergezeld door veel feestvierende Nederlanders kwamen we om middernacht, moe, uitgeput, kapot, maar supervoldaan aan in ons zo vertrouwde Groningen. Terugkijkend op een supermooie reis, van Pittoresk tot Puinhoop tot onze eigen Prachtige stad….
Reiscommissie ‘08-09
